5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, Türkiye'de ceza muhakemesinin nasıl yürütüleceğine dair kuralları belirleyen temel mevzuattır. 4 Aralık 2004 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edilerek 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu kanun, ceza muhakemesi sürecine katılan tüm kişilerin haklarını, yetkilerini ve yükümlülüklerini düzenleyerek adil bir yargılama süreci sağlamayı amaçlar.
Kanun, şüpheli veya sanıkların kaçmasını engellemek, saklanmasını önlemek gibi durumları kapsayan tutuklama nedenlerini ve bu kararların verilmesi için gereken kuvvetli şüphe sebeplerini detaylandırır. Silah kaçakçılığı gibi belirli suçlarda kuvvetli şüphelerin varlığı halinde alınacak önlemleri de tanımlar.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun tüm değişiklikleri güncel olarak Mevzuat Bilgi Sistemi'nde takip edilebilir. Kanunun güncel metnine, ilgili Resmi Gazete tarih ve sayılarına ulaşmak mümkündür. Bu kanun, ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nin (UYAP) kullanılmasını zorunlu kılar. Bu sistem aracılığıyla tüm veri, bilgi, belge ve kararlar işlenir, kaydedilir ve saklanır. Kanun ayrıca mahkemelerin görevlerini de belirleyerek, barış zamanında asker olmayan kişilerin askeri mahkemelerin yargı alanına girebileceği durumları da açıklamaktadır. Kısacası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, Türkiye'deki ceza yargılamasının temel çerçevesini oluşturarak hukukun üstünlüğünü ve adil yargılanma hakkını güvence altına alan önemli bir mevzuattır.