7201 Sayılı Tebligat Kanunu, Türkiye'deki hukuki tebligat süreçlerinin düzenlenmesi ve yürütülmesine ilişkin temel mevzuattır. 11 Şubat 1959 tarihinde kabul edilerek 19 Şubat 1959 tarihli ve 10139 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bu kanun, tebligat işlemlerinin usul ve esaslarını belirlemektedir.
Kanun, gerek elektronik tebligat gerekse geleneksel tebligat yöntemlerini kapsayarak, Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi (PTT) tarafından kurulan ve işletilen Ulusal Elektronik Tebligat Sistemi üzerinden yürütülen elektronik tebligat işlemlerini de düzenlemektedir. Bu sistem sayesinde, hukuki işlemlerin daha hızlı ve etkin bir şekilde ilgili kişilere ulaştırılması hedeflenmektedir.
7201 Sayılı Tebligat Kanunu, zaman içinde çeşitli değişikliklere uğramış ve güncellenmiştir. Özellikle 11 Ocak 2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanun ile bazı maddelerinde güncellemeler yapılmış, "Celse esnasında tebligat" gibi başlıklar metne işlenmiştir. Kanunun güncel metni, ilgili yargı kararları, yönetmelikler, ikincil mevzuat, makaleler ve kitaplar gibi çeşitli kaynaklarla desteklenerek hukuki platformlarda erişilebilir durumdadır.
Kanun, kamu idareleri, bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, noterler ve diğer yetkili merciler tarafından yapılacak tüm tebligatların bu kanun hükümlerine göre yürütülmesini öngörmektedir. Tebligat giderlerinin ödenmemesi gibi durumlarda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca işlem yapılmaktadır.
Özetle, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu, Türkiye'de adalet sisteminin işleyişi için kritik öneme sahip olan tebligat süreçlerini standardize eden, güncel teknolojik gelişmeleri de kapsayacak şekilde adapte eden ve hukuki güvenliği sağlayan temel bir mevzuattır.