5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu

5809 Sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu, Türkiye'de elektronik haberleşme sektörünün temel yasal çerçevesini oluşturan önemli bir mevzuattır. 5 Kasım 2008 tarihinde kabul edilmiş ve 10 Kasım 2008 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu kanun, elektronik haberleşme sektöründe düzenleme ve denetleme yoluyla etkin rekabetin tesis edilmesini, tüketici haklarının gözetilmesini, ülke genelinde hizmetlerin yaygınlaştırılmasını, kaynakların etkin ve verimli kullanılmasını amaçlamaktadır. Ayrıca, haberleşme altyapısı, şebeke ve hizmet alanında teknolojik gelişimin ve yeni yatırımların teşvik edilerek bunlara ilişkin usul ve esasların belirlenmesini hedefler. Kanun, elektronik haberleşme sistemlerinin uluslararası normlara uygun olmasını, niteliksel ve niceliksel devamlılık, düzenlilik, güvenilirlik, verimlilik, açıklık, şeffaflık ve kaynakların verimli kullanılmasını gözetir. Geçiş hakkı kapsamında kullanılacak bir taşınmaz üzerinde mevcut bir elektronik haberleşme şebekesi bulunması halinde, ortak yerleşim ve tesis paylaşımına öncelik verilmesi gibi düzenlemeleri içerir. İşletmeciler ve geçiş hakkı sağlayıcıları, ilgili mevzuata ve Kurum düzenlemelerine aykırı olmamak şartıyla geçiş hakkına ilişkin anlaşmaları serbestçe yapabilirler. 5809 sayılı Kanun, elektronik haberleşme sektöründe kişisel verilerin işlenmesi ve gizliliğin korunmasına ilişkin yönetmeliklerin de temelini oluşturmaktadır. Bu kanun, elektronik haberleşme sektörünün sağlıklı bir şekilde gelişmesi ve tüketicilerin bu hizmetlerden en iyi şekilde yararlanması için önemli bir yasal zemindir.